Blog april 2018

geplaatst in: algemeen | 1

Lieve mensen,

We zijn al veel bezig met ons vertrek naar Nederland, maar omdat daar nog zoveel onzeker is, vinden we het moeilijk om ernaar uit te zien. Natuurlijk  is het leuk en bijzonder om familie en vrienden weer te zien! Maar tussen dat weerzien en het afscheid van onze ‘familie’ en vrienden hier zit nog een enorme berg, waar we nog niet goed overheen kunnen kijken. We vertrouwen erop dat het allemaal goed komt en bidden om wijsheid, leiding en geduld. We proberen bij de dag te leven en zijn dankbaar voor alle hulp, meeleven en gebed.

De tijd gaat nu echt snel. De kinderen zijn begonnen aan hun laatste schooltermijn hier en het gebeurt al regelmatig dat we tegen elkaar zeggen ‘de laatste keer dat we dit doen/zien/meemaken…’ ‘de laatste keer dat..”. Gisteren heb ik een grote kalender gemaakt en op een deur in de woonkamer gehangen. Dat was even een schok voor iedereen, maar we zijn toch wel heel visueel en praktisch ingesteld allemaal, dus ik denk dat het wel goed is dat we hier nu tegenaan kijken. Dat zien we het allemaal aankomen.

Omdat Hanna en Lidy bij de eerste grote verhuizing naar de andere kant van de wereld (toen we naar PNG gingen) nog zo jong waren hebben ze de impact niet meegemaakt. Nu zei een van de meiden laatst:”We lijken wel op Abraham, die op reis ging.” Pas toen realiseerden Gerwin en ik ons dat dit hun eerste grote verhuizing is en dat zij -net als wij alle vijf- ons thuis verlaten om naar het ‘onbekende land’ te gaan. Nederland is veranderd in 8 jaar en wij ook. Onze kinderen zijn hier in PNG opgegroeid en we hebben nooit langer in een huis gewoond met ons gezin, dan hier in ons huis in Ukarumpa. Alles is zo vertrouwd.

We hebben de afgelopen maand de verjaardagen van Noah en Hanna gevierd. Noah is alweer 6 en Hanna 16!

 

Verjaardagen vieren we hier traditiegetrouw met een lunch bij onze ‘Kaibar’ (soort snackbar).

Voor Hanna’s verjaardag zijn we ‘uit eten’ geweest bij het SIL Guest House, waar de gastvrouw voor ons kookte en we in haar appartementje zaten, dat leuk aangekleed was voor de gelegenheid. We hadden onze eigen kwarktaart meegenomen, op Hanna’s verzoek 🙂

 

Trouwens, na het vorige blog waarin ik schreef over Lidy’s Band Concert heeft Hanna ook nog geschitterd in een Band Concert, op de saxofoon. Dat was prachtig. En ja, een vriendin heeft haar haar opgemaakt en we hebben een hele mooie avond gehad. Wat een talenten op school.

Daarna hadden de kinderen twee weken vakantie en dat was erg welkom na zo’n lange aaneengesloten schoolperiode (vanaf na de kerst). Ook in vakanties hebben we zo onze gewoontes, o.a. om een keertje naar Kainantu te gaan. Het dichtstbijzijnde dorpje met wat winkels. Daar doen we dan boodschappen en gaan we even tweedehands kleding ‘shoppen’. Nieuwe kleren zijn er soms alleen in de supermarkt en er zijn hier geen winkels met (alleen) nieuwe kleren. Wel zijn er enorme loodsen met tweedehands kleding, meestal uit Australië. Het is even zoeken, maar soms zit er wel wat tussen 😉

Daarna houden we thuis een modeshow 🙂 en verheugen we ons in onze koopjes. Je kunt niet even passen in zo’n loods. Maar een miskoop is niet zo heel erg als je bedenkt dat een hele zak met kleren ongeveer 10 euro kost en de kleren die we niet dragen, geven we zo weer door.

Zelf had ik een lerarencursus in de schoolvakantie (dat was niet zo handig gepland) en probeerde Gerwin van huis uit te werken. Die week mocht Noah af en toe met Gerwin mee naar het werk. Hij vond dat natuurlijk geweldig en ook Gerwin’s collega’s vonden het niet erg. Hij mocht zelfs een keer op een grote tractor meerijden. Super stoer.

Net als jullie hebben we hier in PNG ook Goede Vrijdag herdacht en Pasen gevierd. Geweldige feiten waar we niet over uitgezongen raken. Hier in Ukarumpa hebben we op Eerste Paasdag altijd een ‘Sunrise Service’. We komen dan om 6:00u ’s ochtends samen, vlak voordat de zon opkomt, rond een houten kruis. Tijdens de dienst, met veel mooie Paasliederen, komt de zon op en afsluitend steken we allemaal een bloem in het kruis, waardoor er een prachtig bloemenkruis ontstaat.

’s Avonds deden we met ons gezin de ‘Praise & Worship’; dat is een half uur zingen. Gerwin met gitaar en Noah zorgt voor wat extra ritme met sambaballen. Altijd bijzonder om samen te mogen doen. 

Inmiddels zijn we alweer helemaal in het normale ritme met school en werk. Over ons werk schrijven we in de nieuwsbrief, volgende maand. Hier eerst nog ander nieuws: Noah heeft zijn eerste tand eruit! En natuurlijk, al was het even geleden dat de laatste tanden eruit getrokken zijn bij de meiden, was dit een klusje voor Gerwin. En het is ook geen geheim meer dat ik de ‘tandenfee’ ben die elke tand beloont met een kleinigheidje voor in de spaarpot (in dit geval een PNGse Kina). Erg leuk om weer in die fase te zitten 😉

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Af en toe neemt Gerwin een bosje bloemen voor me mee van de markt. Dit keer zat er nog wat bij in ook! Een enorme dikke groene rups, die toen ik hem ontdekte lekker bezig was om alles kaal te vreten. Maar wat een prachtig beestje. Twee grote groene stippen zorgen ervoor dat hij er toch wel wat eng uitziet, met die grote ogen. Net een olifantje zonder oren 😉

Tja en nu we toch aan het fantaseren zijn, hier nog een creatieve uitspatting, toen er twee kokosnoten op de veranda lagen en ik het niet kon laten om er een mondje onder te tekenen. We zijn tegenwoordig helemaal verknocht aan vers geraspte (en daarna even in de oven gebakken) kokos; door de muesli, of door de bananencake of mueslireep. Heerlijk. En een stuk beter en goedkoper dan uit een zakje in de winkel.

Al met al proberen we nog zoveel mogelijk te genieten van alles hier. Met in ons achterhoofd dat er een einde aan komt. En daarvoor hoeven we alleen maar even naar die grote kalender te kijken. Gerwin en ik lezen er veel over de hele transitie, en dat is goed. Onvoorbereid zal de landing nog harder zijn. En een goede afsluiting hier is ook nodig voor een goede start daar. We merken dat het ons allemaal niet ‘in de koude kleren’ gaat zitten. Lichamelijke ongemakken steken de kop op (krentenbaard, rugklachten, hoofdpijn) en het is maar goed dat deze overgangsperiode geen jaren duurt. Binnen afzienbare tijd zullen we van de ene ‘wereld’ in de andere overgaan. Hee, dat klinkt voor een Christen niet eens zo vreemd. Ons echte Thuis is in de hemel. En tot die tijd zijn we allemaal ‘zwervers-te-gast’ op aarde.

Mocht je een huurhuis voor ons weten in Wierden (liefst vanaf juli/augustus), mail ons dan!

Met een warme groet uit Ukarumpa,

Gerwin, Petra, Hanna, Lidy & Noah

 

Wil je een berichtje achterlaten? Graag! via deze link.

  1. Margreet

    Beste familie,
    Bijna 8 jaar geleden verhuisden wij van Sri Lanka naar NL met 4 kinderen tussen 9 en 18 jaar. Wij waren 13 jaar in Azië geweest. Komende zomervakantie hopen de jongste en ikzelf naar Pakistan te verhuizen waar mijn man sinds afgelopen zomer werkzaam is. Onze transitie is goed verlopen met dank aan God. Belangrijke zaken waren dat mijn man een baan in NL had toen we hiernaartoe kwamen. Ook dat de tweede op de INt school in Hilversum haar IB kon doen. De derde heeft 1 jaar groep 8 gedaan en is toen ook naar Hilversum gegaan voor de rest van haar middelbare school periode. Onze jongens vonden Nl helemaal geweldig en genoten van alles. De meiden moesten wat meer wennen maar de Int school heeft hen geholpen. Wij hebben niet veel aan counceling gedaan, maar de meiden hebben MK weekenden bezocht. Ik wens jullie een goede overgang en blijf vooral zelf positief. Ik stond erin als daar was het leuk en mooi maar soms ook minder. Hier is Nl en dat mag ook zijn cultuur hebben en zijn zoals het is. Wierden is mooi en rustige omgeving. Mijn man komt er vandaan en mijn schoonzus en zwager wonen er. Mijn schoonouders in Hoge Hexel. Groetjes van Margreet JF

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *