Blog november 2017

geplaatst in: algemeen | 2

Lieve mensen,

Het is alweer een paar weken geleden dat we onze nieuwsbrief stuurden. Hier dus weer eens een inkijkje in onze wereld; o.a. ons huis, onze tuin en onze keuken 😉

Te beginnen met ons huis. Hier een mooie overzichtsfoto van Ukarumpa, ‘ons dorp’. Ons huis staat in het rode cirkeltje, iets onder het midden. Helemaal rechts in het midden staat de basisschool, waar Noah op zit. Links bijna naast ons, tussen dat grote ovale grasveld en ons huis, staat de school voor Voortgezet Onderwijs, waar de meiden naartoe gaan.

Dan vanuit de tuin; een prachtig stukje regenboog. Het regenseizoen is begonnen. Dat betekent ’s ochtends meestal droog en een brandende zon, ’s middags en ’s avonds (en soms de hele nacht) enorme tropische regenbuien.

En dan de keuken. Lidy blijkt onze keukenprinses. Hier heeft ze van een restje havermout en een restje bietensalade een nieuw gerecht gemaakt, uit mijn Nederlandse havermout-kookboek. Het was verrassend lekker en ook nog in haar favoriete kleur 🙂

Hier een kunstwerkje van de markt; ooit weleens een (siamese) tweeling-tomaat gezien? Bijna een hartje, vind je niet? Veel groenten en fruit zijn hier vaak groot en van rare vormen kijken we al lang niet meer op. We wonen dan ook in ‘The land of the Unexpected’ (het ‘Land van het Onverwachte’).

Een keer per jaar hebben we hier een soort Fancy Fair en dit jaar was het thema “Country Fair”. De meiden zijn er goed druk mee geweest. Weken van tevoren al vergaderingen en allerlei voorbereidingen treffen. En op de dag zelf moesten ze vroeg uit de veren en hebben de hele (zater)dag -met af en toe pauze- hard gewerkt bij hun kraampje; Hanna bij het schminken en Lidy bij de zoete snacks. En ja, die moesten ook van tevoren zelf gemaakt worden, om ze vervolgens voor het goede doel te verkopen.

Helemaal in stijl 🙂 Gelukkig kunnen ze hier kleding en accessoires van school lenen, want zo’n houthakkersblouse en ook cowboylaarzen hadden we niet.

Noah had de nachtjes afgeteld totdat zijn grote zus hem zou gaan schminken! Superman wil een pinguïn op zijn gezicht en hij kan echt heel goed stil zitten 🙂

Net wat voor Lidy om allerlei lekkers te maken om te verkopen. O.a. geglazuurde appels en grote zachte broodjes die op krakelingen lijken (‘soft pretsels’ noemen ze die hier). Noah vond het ook een hele leuke dag. Omdat we er al vroeg rondliepen was hij helemaal in zijn eentje in een klein luchtkasteel, superleuk natuurlijk!

Hij heeft ook voor het eerst sportdag gehad op school. Zijn klas, Kindergarten, had een speciaal (ochtend) programma en het was maar goed dat hij ’s middags vrij was. Het is hier de gewoonte dat ze lintjes/vaantjes krijgen voor elk onderdeel dat ze doen. Hij had ze in allemaal verschillende kleuren: Eerste, tweede, derde prijs en eentje voor het meedoen 🙂 Oh ja, het was het onderdeel zaklopen waar hij iedereen achter zich liet!
We zijn trots op je, Noah!


In de afgelopen maand hebben we (Gerwin vooral) geholpen bij het bouwen van een huis voor iemand in een dorp in de vallei. Met behulp van tortilla-verkoop had iemand die we kenden (in de afgelopen jaren) goed gespaard en kon er een stevig huis gebouwd worden. Gerwin heeft met een paar vrienden op een zaterdag het frame in elkaar gezet, bij de houtzagerij van het CAM departement. Een paar weken daarna zijn we een dag naar het dorp geweest (ongeveer een uur rijden) en is het huis in elkaar gezet en afgewerkt. Met een dakgoot en kleine watertank en al. Dit is een hele vooruitgang vergeleken met de bamboe hutjes met grasdak.  Dit is de achterkant van het huis. In totaal vier ramen en een deur met een slot. Het was mooi om kennis en vaardigheden door te geven en er waren heel wat helpende handen.

We hadden wel enorm veel bekijks.

Afgelopen vrijdag kregen we bezoek van onze vriendin Rudy, die ruim drie weken geleden een baby heeft gekregen. We zijn dankbaar dat het allemaal goed gegaan is. Gerwin heeft op de dag van de bevalling geholpen en haar naar een kliniek gebracht, omdat het niet goed leek te gaan. Gelukkig konden we haar een dag later gezond en wel ophalen, samen met haar baby, een meisje. Het is hun vierde kind. Ik heb haar thuis een warme douche aangeboden en ook hebben we samen de baby in bad gedaan. Dat hadden ze door problemen met de watervoorziening in de kliniek nog niet gedaan. Heel bijzonder om zo’n pasgeboren kindje en haar lieve moeder hiermee zo te kunnen helpen. We waren dan ook blij en dankbaar om te zien dat Rudy ons op haar eerste wandeling na de bevalling een bezoekje bracht. Over een paar weken wil ze alweer aan het werk! Zwangerschapsverlof kennen ze hier niet.

Ook een keer per jaar wordt er hier een soort hobbymarkt gehouden, waar mensen dingen verkopen die ze zelf gemaakt hebben; veel handwerk, tassen, kleedjes, quilts, etc. en originele schilderijen. Deze meneer heeft een schilderij gemaakt naar aanleiding van Mattheus 11:28 “Komt allen tot Mij..”. Je ziet hier allerlei Papoea-Nieuw-Guinese mensen met een volle tas (bilum) naar het kruis lopen. We mogen allemaal onze zorgen, onze moeiten en lasten naar het kruis, naar Jezus, brengen. Een prachtige en betekenisvolle souvenir.

Ondertussen vliegen de weken voorbij. Op DV 29 november begint mijn eerste lerarentraining. Best wel spannend. Maar ik heb er ook veel zin in. Ik hoop twaalf mensen van alles te leren over de alfabetiseringscursus “Amamas long rit na rait!” zodat ze in hun eigen dorp deze cursus kunnen gaan geven. Hiervoor moeten nog wel veel boeken geprint worden en dat is nog een hele klus. Voor mij (en Gerwin helpt gelukkig ook weleens mee!) en ook voor de Print Shop. Bid je mee dat het allemaal zal lukken? Juist op deze momenten gebeuren er nog weleens dingen, waardoor we ontmoedigd worden en het tegenzit. De Tegenstander zit niet stil. Vandaar onze voortdurende vraag om gebed, juist in deze weken.

Afgelopen zondag mochten we in de ’s zondagse dienst de Bijbelboeken en publicaties vieren die in het afgelopen jaar gerealiseerd zijn. Geweldig om te zien. En om onze God en Vader er samen voor te danken en te prijzen. Groot is Uw trouw, o Heer. En we bidden dat al deze Bijbelboeken en de diverse media gebruikt zullen worden om mensen dichter bij God te brengen.

In PNG zijn nog zoveel talen die geen woord, laat staan Gods Woord, in hun eigen taal op schrift hebben. En wij, als Nederlanders, hebben teveel vertalingen om ze allemaal te kunnen lezen. Maar wat betekent de Bijbel nu voor ons persoonlijk? Laten we Hem echt tot ons hart spreken? Of zijn we er zo aan gewend en horen we het niet meer. Raakt het ons niet of niet meer..
We hebben het hier vaak gezongen de laatste tijd “Lord I need You, oh I need You. Every hour I need You.” We kunnen geen uur, geen minuut zonder God.
En we bidden dat dat voor u en jou ook zo is.

Met een warme groet uit PNG,

Gerwin, Petra, Hanna, Lidy & Noah

 

Reageren? Mail ons dan via deze link. Alvast bedankt!

2 Responses

  1. Paul Anthonio

    Goed om te zien hoe jullie daar wonen en werken om de Here te dienen.

    Afgelopen maand voor het eerst mee mogen bidden voor jullie tijdens de gebedsavond in “De Zaaier” te Harderwijk.

    Er wordt met jullie meegeleefd en -gebeden vanuit Amersfoort.
    Zie uit naar de volgende ontwikkelingen, met name de (voorbereidingen van
    jullie)terugkomst naar Nederland.

    Zeer hartelijke groeten,Gods zegen,kracht en liefde vanuit Nederland,

    Paul Anthonio

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *