Er is een heel proces aan voorafgegaan, want dit doen we niet ‘zomaar’.

We hadden al sinds ons trouwen (in 1999) het verlangen om ‘de zending’ in te gaan, maar toen liep het eigenlijk op niets uit. Het was echt ons eigen plan…

Een jaar later werd onze eerste dochter Naomi geboren en ze stierf bij de geboorte. In de moeilijke jaren erna hebben we met Gods hulp, in Zijn kracht en met de onmisbare steun van familie en vrienden, de draad van het leven weer opgepakt en hebben we nog twee heerlijke dochters gekregen, Hanna (2002) en Lidy (2004). Zeven jaar daarna werden we verblijd met de geboorte van onze zoon: Noah! (2012)

We gaan nog even een aantal jaren terug in de tijd. We hadden alles op de rit: huisje, boompje, beestje, allebei een leuke baan… totdat Gerwin in mei 2008 met een beginnende longontsteking op bed lag en hij telkens weer hetzelfde lied in zijn hoofd had “Come, now is the time…” (van Brian Doerksen, gospel-zanger). Na veel bidden en zoeken werd het ons duidelijk dat nu ‘onze tijd’ was gekomen, God riep ons en maakte ons bereid om Hem te volgen. Hoe dan ook en waarheen dan ook. Een Bijbeltekst die meerdere keren op ons pad kwam en eigenlijk in ons hart werd gelegd, was Johannes 15 vers 16:

Niet gij hebt Mij, maar ik heb u uitgekozen en u aangewezen,opdat gij zoudt heengaan en vrucht dragen, en uw vrucht zou blijven, opdat de Vader u alles geve, wat gij Hem bidt in Mijn naam.”

We zijn gaan solliciteren bij Mercy Ships, om op hun hulpverleningsschip de ‘Africa Mercy’ te gaan werken, hebben een Mercy Ships weekend gehad en werden opnieuw bevestigd in ons verlangen om de zending in te gaan. Maar… rond de jaarwisseling 2008-2009 werd het ons duidelijk dat Mercy Ships niet dé weg was voor ons.

Dus stonden we weer met lege handen, maar wel met de bereidheid om te gaan. Versterkt door de vele keren dat God ons door Zijn Geest en in Zijn Woord had laten zien dat Hij het was, die ons riep.

Zoekend en biddend om Gods leiding, kwamen we via een kleine advertentie in een nieuwsbrief van Wycliffe Bijbelvertalers bij deze organisatie terecht. De advertentie sprak ons enorm aan en we hebben erop gereageerd (er waren wereldwijd 3000 vacatures op alle werkterreinen!). In maart 2009 zijn we voor het eerst naar Driebergen gegaan voor een gesprek op het Wycliffe kantoor. Dat was heel positief en dus zijn we met de (voor)sollicitatieprocedure begonnen en stapje voor stapje verder gegaan, totdat er uiteindelijk, via Ethiopie, Tanzania en Uganda in Papoea-Nieuw-Guinea een prachtige werkplek voor ons allebei is gevonden!

Dat ging gelukkig heel geleidelijk allemaal, want het had nogal wat voeten in de aarde. Toen we de eerste keer op het Wycliffe kantoor in gesprek waren, werd ons gevraagd of we eventueel naar Papoea-Nieuw-Guinea wilden gaan.  Bijna in koor riepen wij: Nee!! Zulke wereldreizigers zijn we helemaal niet! Wij hadden meer iets met Afrika, dus zijn ze daar naar plaatsen gaan zoeken waar onze banen allebei nodig waren.

We hadden zo vlak voor de zomervakantie meerdere mogelijkheden open (in Afrika), maar zijn toen eerst een ‘Window On Wycliffe’ cursus gaan doen in Engeland (eind juli 2009). Daar werden we enorm geconfronteerd met de grote nood aan vertalers en ondersteuningswerkers in … jawel… Papoea-Nieuw-Guinea en er werd ons meerdere keren (onafhankelijk van elkaar) aangeraden om daarheen te gaan.

Nu heeft Gerwin daar niet zoveel moeite mee, maar Petra vond het uurtje vliegen naar Engeland al vreselijk. Hoogtevrees, reisziek, oorpijn… vliegangst?! Maar goed.  Het was een geweldig leerzame week en we mochten leren over Gods grote opdracht met Zijn wereld: dat ieder mens in de taal van zijn hart Gods Woorden mag horen en Jezus mag leren kennen! Het is Gods plan (en niet het onze) en Hij zorgt ervoor dat Zijn missie slaagt! Met of zonder ons. Hij heeft ons niet nodig, maar wil ons wel gebruiken in Zijn dienst. Als volgeling van Hem, op de plek die Hij je gegeven heeft, en ook als zendingswerker (of ondersteuningswerker) mag je deel uitmaken van Zijn plan en delen in de rijkdom die Hij geeft: vergeving, rust en vrede in je hart. Dat je mag weten dat het goed is, wat Hij doet en dat Hij de Leiding heeft en alles laat meewerken ten goede voor hen die Hem liefhebben.

De week na de ‘Window On Wycliffe’ cursus hebben we thuis alles eens laten bezinken en ging het in ons dagboekje een week lang over “Jona, de profeet die niet naar de plek wilde gaan, waar God hem hebben wilde!’. Nu geloven wij niet in toeval, maar dat kwam nu wel erg … bijzonder… uit. Petra voelde zich een echte Jona en we hebben samen besloten om alles opnieuw in Gods handen te leggen. We wilden daar heen gaan, waar God ons zou zenden. Waar dan ook heen. Slik.

Tja en de uitkomst is inmiddels bekend. We hebben een geweldige werkplek gevonden, in het dorp Ukarumpa, in het hoogland midden in Papoea-Nieuw-Guinea (ook wel: PNG). Dat is dus echt aan de andere kant van de wereld! Maar we geloven dat dat dé plek is, waar de Here God ons op dit moment hebben wil, dat we er ons werk kunnen doen om zo tot zegen te mogen zijn voor de mensen daar.

Gerwin is begonnen als assistent project manager van het ‘construction departement’ (zeg maar : van de bouwprojecten) en Petra gaf in het begin Nederlandse les aan de Nederlandse kinderen in Ukarumpa. Al snel kreeg Gerwin er meer verantwoordelijkheden bij en werd hij manager van een groot waterproject en ook van de afdeling ‘housing’. Petra is na verloop van tijd in contact gekomen met Papoea-Nieuw-Guinese vrouwen die ze heeft leren lezen en schrijven. Allebei hebben we gemerkt dat we hier onze talenten goed kunnen gebruiken in Zijn dienst en we zijn dankbaar voor het werk dat we mogen doen en waar we veel plezier en voldoening aan beleven. Ook Hanna en Lidy hebben hun draai gevonden op school en hebben het er naar hun zin.

In onze tweede termijn, die op 15 augustus 2012 begon, hebben we andere rollen gekregen. Gerwin is werd manager van het grootste departement (CAM – construction and maintenance) voor bouw en onderhoud. Petra was veel thuis met Noah en heeft op een gegeven moment haar werk als Nederlandse MTS (moedertaal) leerkracht weer opgepakt. Later is dit overgedragen aan de ouders zelf en gaf ieder zijn eigen kinderen Nederlandse les. In november 2014 is Petra op een bijzondere manier (zie de nieuwsbrieven en blogs uit die periode) toch weer met alfabetiseringswerk aan de slag gegaan, heeft inmiddels haar eigen methodeboeken gepubliceerd en drie cursussen gedaan. Tientallen mensen hebben inmiddels leren lezen en schrijven en hebben nu ook een eigen Bijbel om in te lezen! Op dit moment is ze bezig met het ontwikkelen van een lerarentraining, om in de toekomst Papoea-Nieuw-Guinese leerkrachten te leren om de alfabetiseringscursus met deze nieuwe methode te geven. Op die manier hopen we nog veel meer mensen te bereiken!

Het is bijzonder om te merken hoe de Here God ons in onze jaren in Nederland al had voorbereid voor het werk dat we nu in Papoea-Nieuw-Guinea mogen doen. Hij gaat door met Zijn plan en maakt ons bereid om Hem te volgen in gehoorzaamheid.